معلم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
نشستم و به تابلو هایی نگاه میکنم که از مدت ها پیش به دیوار اتاقم میخ شده اند. بعضیشان عکس های قدیمی اند از ادم های زیرخاک و لبخندشان به لب تنها لحظه ای مصنوع است که عکاس با فریادش آفریده است: همه بخندید! دیگری صورت پدرم است که دوست نقاشش به یادگار کشیده.عینکی ته استکانی و گونه هایی سرخ دارد با پوستی سوخته و دماغی که نشان خاندان ماست!
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی
مرزیست میان آنچه عشق می خوانندش و بازیچه ای که ذهن برایمان درست می کند.
هیچ نمیدانم ازو و دنیایی ساخته ام ازو !
کرخت و بی جان نشسته ام و هر گاه آهنگ از اوج به فرود می شتابد ، خیال در صورتم میشکند و تکه تکه واقعیت بدنم راضخمی می کند
زندگی من در ات
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی
فروید را به شوخی میگیریم وقتی اروس را نیروی
زندگی میگوید.این تل های گوشت را ، کدام انگیزش، کدام کشش صبح به صبح از تخت رخوت
بلند می کند؟چند درصد طنز هایمان را آمیزش
جنسی تشکیل می دهد؟چند درصد از موسیقی عامیانه و بعضا خاص فریاد این نیرو است؟ و
چقدر حا
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی
انگار جعبه ای باشم که زندگی را محصور کرده باشد و مدام
زندگی به در دیوارم بزند.
این توصیفی است از
آرام نداشتن و قرار نگرفتن، از استیصال.اما به حد کافی گویای اوضاع نیست.در
مرکز همه این احساساتی که میخواهیم بدنمان هزار تکه شود و به هزار جهت پرتاب شود
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی
- برا زحنت یدونه اصم بزار.
- رازیه...نه مرزیه...نه اسقر...اسغر خوبه ولی دوصت داشتم زهنم ذن بودا...ولی حمین اسقر خوبه.
-خب چیا اسقرا ازیت میکنه؟
-کسیفی.اسقر از کسیفی هالش به حم میخوره.اسقر مدام داره میگه وای این کسیفه وای اون کسیفه، بعدم نمیطونه طمیذش
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی
شب نخوابیدم...به درون خودم خزیده بودم و ضربان
قلبم را در جای جای بدنم حس میکردم...کلیه هایم ، شانه هایم ، دست هایم...صبح پیش
رو پر از ناشناخته بود و من انچنان زندگی را در عزلت و توجه به خود گذرانده بودم
که اولین جلسه ی کلاس زبان با ادم هایی که هیچ کد
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی